සහකම්පනය (Empathy)

ශිෂ්‍ය උපදේශනයේදී ගුරුවරයෙකු සතු විය යුතු ඉතාම ප්‍රබල හා සංවේදී කුසලතාව මෙයයි. සහකම්පනය යනු හුදෙක් අනුකම්පාව දැක්වීම නොවේ.

1. සහකම්පනය යනු කුමක්ද? සහකම්පනය යනු වෙනත් අයෙකුගේ (මෙහිදී සිසුවාගේ) හැඟීම්, සිතුවිලි සහ අත්දැකීම්, ඒ පුද්ගලයාගේ දෘෂ්ටි කෝණයෙන් (From their perspective) දැකීමට සහ අවබෝධ කර ගැනීමට ඇති හැකියාවයි. සරලව පැවසුවහොත්, “සිසුවාගේ සපත්තු දෙකට ගුරුවරයා බැසීම” (Putting yourself in their shoes) ලෙස මෙය හැඳින්විය හැක. මෙහිදී ගුරුවරයා සිසුවාගේ ගැටලුව තමාගේ ගැටලුවක් ලෙස නොව, සිසුවාට දැනෙන ආකාරය ඒ අයුරින්ම වටහා ගැනීම සිදු කරයි.

2. සහකම්පනය (Empathy) සහ අනුකම්පාව (Sympathy) අතර වෙනස: ගුරුවරයෙකු ලෙස මෙම වෙනස හඳුනා ගැනීම ඉතා වැදගත් වේ.

• අනුකම්පාව (Sympathy): සිසුවා ගැන කණගාටුවක් ඇති කර ගැනීමයි. (උදා: “අනේ පව්, ඔයාට වෙච්ච දේ ගැන මට හරි දුකයි.”) මෙය සිසුවා දුර්වලයෙකු ලෙස සැලකීමට හේතු විය හැක.

• සහකම්පනය (Empathy): සිසුවාගේ හැඟීම අවබෝධ කර ගැනීමයි. (උදා: “ඒ සිද්ධිය නිසා ඔයාට ලොකු වේදනාවක් සහ බියක් දැනෙන බව මට තේරෙනවා.”) මෙය සිසුවාට ශක්තියක් වේ.

3. උපදේශනයේදී සහකම්පනය දැක්වීමේ වැදගත්කම:

• සිසුවාට තමා තනි වී නැති බවත්, තමා පවසන දෙය ගුරුවරයාට නිවැරදිව වැටහෙන බවත් හැඟේ.

• ගුරු-සිසු අන්තර් සබඳතාව ඉතා ශක්තිමත් වේ.

• සිසුවාට තම හැඟීම් නිදහසේ ප්‍රකාශ කිරීමට ධෛර්යය ලැබේ.

4. ගුරුවරයෙකු සහකම්පනය ප්‍රදර්ශනය කරන්නේ කෙසේද?

• සිසුවාගේ වචනවලට පමණක් නොව හැඟීම්වලට ද සංවේදී වීම.

• සිසුවා පවසන දේ නිවැරදිව තේරුම් ගත් බව තහවුරු කිරීමට නැවත ප්‍රකාශ කිරීම (Reflecting feelings).

• සිසුවාගේ හැඟීම් ප්‍රතික්ෂේප නොකිරීම (උදා: “ඕක පොඩි දෙයක්නේ, අඬන්න එපා” යැයි නොකියා, “ඔයාට ඒක දරාගන්න අමාරු බව මට තේරෙනවා” ලෙස පැවසීම).

සහකම්පනය යනු සිසුවාගේ ලෝකය තුළට පිවිස, විනිශ්චයකින් තොරව ඔවුන්ගේ හැඟීම් බෙදා හදා ගැනීමයි. එය ශිෂ්‍යයාට මානසික සුවයක් (Healing) ලබා දෙන ප්‍රධානතම සාධකයකි.